طراحی شهری

در پروژه های طراحی شهری، همیشه این سؤال را مطرح می کنیم: چطور می توان طراحی شهری را به ابزاری برای شنیدن تبدیل کرد؟ نه فقط دیدن و ترسیم فضا، بلکه شنیدن صدای زمین و مردم؛ شنیدن داستان ها، چالش ها و دارایی های پنهان شهر. به جای حرکت طبق رویکرد کلاسیک طراحی که از شناخت، تحلیل و سپس طرح شروع می کند، ما زاویه ای تازه انتخاب کردیم: طراحی مبتنی بر دارایی ها و داستان های واقعی. این رویکرد را «Design by Story» نامیدیم که در آن، روایت های محلی و دارایی های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی شهر، نقطه شروع و هسته اصلی فرآیند طراحی هستند.
در این مسیر، از مردم پرسیدیم: با چه چالش هایی در زندگی روزمره مواجه هستند؟ چه چیزهایی در محله برایشان ارزشمند است؟ و چه خاطراتی این فضاها را زنده نگه می دارد؟ این پرسش ها برای ما صرفا ابزار مشارکت نبودند، بلکه بخش جدایی ناپذیری از فرآیند طراحی بودند. ما با شنیدن این داستان ها، طرح هایی خلق کردیم که نوآوری را در تقاطع دارایی های محلی و تجربه های زیسته به وجود آورد. به جای تمرکز صرف بر کمبودها، نگاه ما معطوف به ظرفیت های پنهان بود:
– مردم به عنوان منابع اصلی دانایی و تخصص محلی
– فضاهای عمومی به عنوان بسترهای تعامل اجتماعی
– فرهنگ، حافظه جمعی و اقتصاد غیررسمی به عنوان لایه های زنده شهر